آزتک‌ها و آداب مخوف معابد
bato-adv
کد خبر: ۱۹۰۸۲۱
تعداد نظرات: ۴ نظر
تاریخ انتشار: 2020 September 20    -    ۳۰ شهريور ۱۳۹۹ - ۰۷:۴۵
زتک‌ها بر این باور بودند که زندگی با خون ادامه می‌یابد و قلب منبع خون است و قلب قربانیان را که هنوز می‌تپد باید اهدا کرد تا خورشید از حرکت باز نایستد. در سال ۱۴۸۷ و به مناسبت بازسازی معبد بزرگ آزتک‌ها، ۸۰۴۰۰ نفر در چهار روز قربانی شدند و اغلب آن‌ها اسیران جنگی بودند. برخی از تاریخ شناسان تعداد قربانیان را سالانه ۲۵۰ هزار تن برآورد می‌کنند که عدد قابل توجهی در قرن پانزدهم بود و از هر پنج قربانی یک نفر کودک بود.

ازتکها و آداب مخوف معابد

ازتکها و قربانیان معابداختصاصی «تابناک با تو»؛ «هستی قبل از ما منفجر شده، زمین ویران و خورشید چهار بار پیش از اینکه به دنیا بیاییم متلاشی شده‌ا و این خورشید که در آسمان است، خورشید پنجم است که پایان آن نیز بی‌شک ویرانی خواهد بود، به همین دلیل ما باید این سرنوشت محتوم را تا جایی که می‌توانیم به تاخیر بیندازیم.

_و چگونه این کار را انجام دهیم ای کاهن؟!

_ هر چقدر قلب های تازه بیشتر انسان را به خدایان اهدا کنیم، می‌توانیم هستی را تا حد زیادی از خطر ویرانی حفظ کنیم...قربانیانی از جنس انسان برای به تاخیر انداختن نابودی کائنات و این سرنوشت شوم کافی است.»

این باور کاهنان آزتک بود و براساس چنین عقیده‌ای قربانیانی از انسان برای معابد آزتک اهدا می‌شدند و مرگ به بدترین شکل ممکن سرانجام همه قربانیان بود. برای به دست آوردن این تعداد قربانی برای خدایان آزتک، آنها به اسیران جنگی زیادی نیاز داشتند. به همین دلیل، مداوم در جنگ به سر می‌بردند. سال آزتک‌ها از هجده ماه تشکیل می‌شد و هر ماه بیست روز داشت و در پایان هر ماه، جشن اهدای قربانیان به یکی از خدایان برگزار می‌شد.

ازتکها و آداب مخوف معابد

قربانی کردن برای خورشید

اکثر قربانیان برای خورشید هدیه می‌شدند. قربانی برای خورشید در هنگام طلوع صبحگاهی انجام می‌شد، زیرا خورشید هنوز منفجر نشده بود و حیات ادامه داشت. قربانی به بالای هرم برده می‌شد و پنج کاهن مسئول قربانی کردن بودند. چهار کاهن قربانی را بر سنگ مذبح می‌بستند و پاها و دستهایش را می‌گرفتند و کاهن پنجم بدن قربانی را می‌شکافت و قلبش را بیرون می‌کشید و قلب تازه را که هنوز می‌تپید رو به سوی آسمان بلند می‌کردند تا خورشید آن را ببیند و سپس آن را درون حفره سنگی که داخل یک مجسمه جکوار (حیوانی شبیه ببر) قرار داده  شده بود می‌انداختند تا حفظ شود.

جسد قربانی را روی پله‌های معبد می‌انداختند تا مبارزان آزتک دست ها و پاهایشان را به عنوان غذا بخورند و امعا و احشا را برای حیوانات وحشی بریزند و سر جسد را روی چوبی به نام «تزومبانتلی» می‌گذاشتند.

قربانی کردن برای شب

آنها برای «شب» هم انسان‌ها را قربانی می‌کردند. قربانی را درون رینگ می‌انداختند که در آن چهار جکوار و کرکس‌های آزتک به جان قربانی می‌افتادند و او را تکه تکه می‌کردند. این مبارزه شبیه به جنگ‌های گلادیاتوری بود.

قربانی برای آتش

از دیگر خدایان آزتک «آتش» بود که قربانی را داخل آتش می‌انداختند تا بسوزد، جسد نیمه جانش را بیرون می‌کشیدند و سینه‌اش را می‌شکافتند و قلبش را بیرون می‌آوردند. آنها فکر می‌کردند اگر قلب را هدیه ندهند خدایان ناراضی، شهر را به آتش خواهند کشید.

چرا قلب؟!

آزتک‌ها بر این باور بودند که زندگی با خون ادامه می‌یابد و قلب منبع خون است و قلب قربانیان را که هنوز می‌تپد باید اهدا کرد تا خورشید از حرکت باز نایستد.

آزتک‌ها و آداب مخوف معابد

در سال ۱۴۸۷ و به مناسبت بازسازی معبد بزرگ آزتک‌ها، ۸۰۴۰۰ نفر در چهار روز قربانی شدند و اغلب آن‌ها اسیران جنگی بودند. برخی از تاریخ شناسان تعداد قربانیان را سالانه ۲۵۰ هزار تن برآورد می‌کنند که عدد قابل توجهی در قرن پانزدهم بود و از هر پنج قربانی یک نفر کودک بود. این تعداد قربانی باعث شده بود تا ۵۰۰۰ کاهن فقط در پایتخت آزتک زندگی کنند. آن‌ها بدن‌ها و موهایشان را با خون قربانیان قرمز می‌کردند و دندان‌هایشان را مثل حیوانات وحشی به شکل تیز و برنده درمی‌آوردند.

نظرات بینندگان
انتشار یافته: ۴
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۱
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۲:۲۳ - ۱۳۹۹/۰۶/۳۰
1
33
خوب شد غربیها بساط اینها رو جمع گردند .
امیر
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۵:۳۲ - ۱۳۹۹/۰۶/۳۰
0
4
عکس اخر مربوط به یک صحنه از فیلم آپوکالیپتوی مل گیبسون هست که در مورد تمدن مایا هست نه آزتک
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۶:۴۱ - ۱۳۹۹/۰۶/۳۰
4
4
آدم یاد جنایت های استعمارگرا می افته
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۲:۴۷ - ۱۳۹۹/۰۶/۳۰
0
12
امان از جهل و توحش بشر
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار
نیازمندیها
دریافت کد بورس رایگان
بلیت هواپیما چارتر