تاریخچه کفش از آغاز تا کنون
bato-adv
bato-adv
bato-adv
bato-adv
bato-adv
bato-adv
کد خبر: ۳۴۸
تعداد نظرات: ۱ نظر
تاریخ انتشار: 2015 May 14    -    ۲۴ ارديبهشت ۱۳۹۴ - ۱۴:۳۴
bato-adv
bato-adv
نزدیک به پنج هزار سال پیش، مصری‌ها چیزهایی شبیه کفش ساخته بودند. البته بهتر است به آن‌ها بگوییم پوشینه پا، نه کفش. از کفشهای مصری‌های قدیم می‌شود طرز زندگی و طبقات اجتماعی در آن زمان را فهمید.
هرکسی علاوه برداشتن یک جفت کفش کتانی معمولی، به کفش‌های دیگری هم نیاز دارد: یک جفت کفش رسمی؛ یک جفت صندل راحتی؛ و یک جفت چکمه جذاب.
نزدیک به پنج هزار سال پیش، مصری‌ها چیزهایی شبیه کفش ساخته بودند. البته بهتر است به آن‌ها بگوییم پوشینه پا، نه کفش. از کفشهای مصری‌های قدیم می‌شود طرز زندگی و طبقات اجتماعی در آن زمان را فهمید.

تاریخچه

نزدیک به پنج هزار سال پیش، مصری‌ها چیزهایی شبیه کفش ساخته بودند. البته بهتر است به آن‌ها بگوییم پوشینه پا، نه کفش. از کفشهای مصری‌های قدیم می‌شود طرز زندگی و طبقات اجتماعی در آن زمان را فهمید. تمدن ایران، یونان و رم پوشینه‌های دیگری درست کردند که نشان دهنده طبقه اجتماعی فرد و میزان قدرت او بود. نام بسیاری از این پوشینه‌ها هنوز هم استفاده می‌شود، مثل سندلیوم که الان به آن صندل می‌گویند. در قرن چهارم و پنجم میلادی امپراتوری روم به بیزانس منتقل شد. کم کم تفکرات مسیحی روی کفش‌ها تاثیر گذاشت چون مسیحی‌ها اعتقاد داشتند کفش باید کاملاً پوشاننده باشد به همین دلیل کفش‌ها در مغرب زمین ازحالت صندل به شکل روبسته درآمد.

در قرن دهم و دوازدهم میلادی ، اروپایی‌ها در جریان جنگهای صلیبی از علم و دانش مسلمانان حتی برای کفش‌هایشان استفاده کردند. در قرن چهاردهم، با پیشرفت صنایع، آرام آرام پارچه و چرم دباغی شده نازک وارد کفش سازی شد. بسیاری قرن چهاردهم را قرن آغاز مد می‌نامند.

اواخر قرن چهاردهم هم کفشهای نوک تیز مد شد. مردم به هر زحمتی که بود پنج تا انگشتشان را در پنجه‌های نوک تیز می‌کردند تا ثابت کنند چقدر با شخصیت هستند. شروع این مد از هلند بود؛ جایی که عذاب شست پا و پا درد را برای مردم قرن چهارده میلادی به ارمغان آورد.

اواخر قرن پانزدهم میلادی، وقتی کفش نوک تیز از مد افتاد، کفش نوک پهن مد شد؛ البته بیشتر در شمال اروپا ذهن‌ها هر روز محصولات تازه‌تر و عجیب تری بیرون می‌داد. از نمونه‌های آن، کفشهای ونیزی بود که برای خانم‌ها مد شد. این کفش‌ها، یک کفه تخت داشت که زیرش کاملاً پر بود و ارتفاعش گاهی به شصت سانتی متر می‌رسید. از مشکل راه رفتن که بگذریم، وزن این جور کفش‌ها احتمالاً خیلی زیاد بوده است مثل اینکه راه رفتن در آن سال‌ها با مشقت و بلای بسیار همراه بوده است.

در قرن هفدهم، این پاشنه‌های وحشتناک از کفش‌ها حذف شد و پاشنه‌های معقول تری به کفشهای زنانه و مردانه اضافه شد. قرن هفدهم، دراروپا قرن آدمهای پرافاده بود.

جامعه خیلی طبقاتی شده بود و همه می‌خواستند به هم فخر بفروشند و بهترین راهی که به ذهن مردم رسید، پوشیدن لباسهای خاص بود. مردمی که اهل پز دادن بودند. کفشهای پاشنه بلندی می‌پوشیدند که روی آن را با حریر بافته بودند. هر چه پاشنه بلند‌تر بود، موقعیت آن فرد بالا‌تر می‌رفت مثل اینکه در آن زمان کسانی که از بالا به همه چیزهای اطراف نگاه می‌کردند، احساس قدرت زیادی می‌کردند. در قرن هجدهم هم اوضاع‌‌ همان طوری ماند و فقط شکل پاشنه‌ها تغییر کرد. به جای حریر هم از چرم رنگی استفاده کردند که به نظرشان بسیار زیبا بود. اما درهمین قرن، اتفاق خیلی مهمی افتاد. سال ۱۷۹۲ مردم از دست پاشنه‌های بلند و کفشهای حریر خسته شدند و بر ضد جامعه طبقاتی در فرانسه انقلاب کردند. انقلاب کبیر فرانسه، نتایج خیلی مهمی داشت. بعد از آن، مردم که دیگر به دنبال تساوی و برابری بودند پاشنه‌های بلند را حذف کردند و همه کفش‌ها از نظر ارتفاع یک شکل شد. قرن نوزدهم، قرن همه گیر شدن مد بود.

بازار مد داغ بود راستی علتش چه بود؟ جوابش خیلی ساده است. چون با وجود چرخ خیاطی و پارچه‌های مصنوعی، کفش خیلی ارزان شد و همه توانستند از کفشهای خوب استفاده کنند. از نمونه‌های مد آن سال‌ها، مد کفش پنجه مربعی است که نزدیک به پنجاه سال عمرکرد. سال ۱۸۵۰ پوتین خیلی رواج پیدا کرد. گویا همه متوجه شدند که برای کار و فعالیت باید کفش‌های راحتی به پا داشته باشند.

سال ۱۹۱۴، همزمان با آغاز جنگ جهانی اول، کفشهای راحتی اختراع شد. مطمئناً آدم‌ها نمی‌توانستند زیر بمب و باروت، بچه‌هایشان را بغل کنند و با کفشهایی که پاشنه‌های بلندی داشت این طرف و آن طرف بروند. از سال ۱۹۱۰ هم که تجارت جهانی شکل گرفت و کشتی‌ها و هواپیما‌ها محموله‌ها را از این سر دنیا به آن طرف می‌بردند، فرهنگ کفش دنیا نیز درهم و برهم شد و کفش‌ها شکل بین المللی به خود گرفتند. از آن به بعد کفش هم داخل صنعت‌های دیگر شد. هنوز هم در خیلی از کشور‌ها مردم به دلیل گرمی هوا، پابرهنه راه می‌روند، مثل هندی‌ها، بنگال‌ها یا مردم اوگاندا. کفش تاثیر زیادی از محیط اطرافش می‌گیرد. برای مثال کفش مردم آلاسکا با عرب‌ها فرق دارد حتی بعد از ظهور اسلام چون مسلمانان عقیده دارند پیش از ورود به مسجد باید کفش‌هایشان را دربیاورند. کفشهایی اختراع شد که دیواره پشت را نداشت. همین گیوه خودمان کفش بسیار محکمی است که خیلی خنک است و پا از لای درز‌هایش به راحتی نفس می‌کشد مردم ژاپن هم با ساقه‌های برنج، برای خودشان کفش درست می‌کنند تا بتوانند موقع کار در مزرعه برنج راحت باشند. کفشهای قد بلند، کفشهای قد کوتاه، کفشهای ساق دار.

تاریخچه کفش از آغاز تا کنون

اجزاء کفش

رویه
تخت بیرونی
کف‌های داخلی قابل تعویض
مغزی: باریکه چرمی نوارمانند که میان زیره و رویه؟ کفش دوخته می‌شود.
توکاری: کاغذ یا مقواهایی که برای کلفت نشان دادن زیره، میان کف و زیره کفش چسبانده می‌شود.
پاشنه
زیرپاشنه‌ها
زیرپاشنه‌های گ‌تر
ساق‌پوش
به نوعی پاشنه کفش که با چرم و می‌شَن (چرم بز) و مانند آن ساخته بشود «نعلَکی» می‌گویند.

مشخصات کفش مناسب چیست؟

تما شنیده‌اید پای انسان قلب دوم اوست. بسیاری از گذشتگان بر این باور بودند که نقاط خاصی از کف پا نمایانگر سلامت بخش‌هایی از بدن است و نیاز به مراقبت زیادی دارد تا در همه حال، انسان آرامش داشته‌باشد. برای انتخاب کفش باید راحتی و سلامت پا را حتما در نظر گرفت.

۱) کفش مناسب کفشی است که هنگام پوشیدن طولانی‌مدت، پا را تحت فشار قرار ندهد.

۲) هنگام انتخاب کفش‌ در نظر داشته‌باشید انگشتان پایتان دچار تغییر حالت نشوند و یا کناره‌های پایتان تحت فشار ناشی از کفش قرار نگیرند.

۳) سعی کنید کفشی را که انتخاب می‌کنید تنها جنبه زیبایی نداشته‌باشد بلکه از هر لحاظ مانع آسیب دیدنپای شما در برابر گرما، سرما و ناهمواری‌های زمین باشد.

۴) به موقعیت و شرایط خودتان هنگام خرید کفش دقت کنید.

۵) در نظر گرفتن بیماری‌هایی مثل دیابت ممکن است انتخابتان را محدود کند ولی در ‌‌نهایت با آگاهی بر بیماری و شرایط حاکم بر شما، یک انتخاب صحیح انجام خواهید داد.

۶) در دوران بارداری کفش‌هایی به پا کنید که فشار زیادی بر پا و ناحیه پشت شما وارد نکند مثل کفش‌های راحت و تختی که جنس و بافت نرمی دارند.
معمولا در این دوران، بین نیم تا یک نمره، تغییر سایز خواهید داشت که با توجه به این تغییر باید کفشی مناسب انتخاب کنید.

۷) اگر از کمردردهای مکرر رنج می‌برید، ‌حتما با توجه بیشتری کفش‌هایتان را انتخاب کنید و سعی کنید کفش‌های طبی به پا کنید زیرا این کمردرد‌ها گاهی از عواقب پوشیدن کفش‌های نامناسب و غیر استاندارد است.

۸) اگراضافه وزن دارید، پوشیدن کفش‌های تخت و راحت به شما توصیه‌ می‌شود. راه رفتن با کفش‌های پاشنه بلند برای کسانی‌که اضافه وزن دارند باعث عدم تعادل می‌شود.

۹) ‌قبل از خرید کفش حتما چندبار آن را امتحان کنید و مطمئن شوید به پایتان فشار نمی‌آورد.

۱۰) ‌بهترین زمان برای خرید کفش پایان روز است. در طول روز پاهای شما دما، فشار و استرس زیادی را تحمل کرده و برای انتخابی آگاهانه و شناسایی سایز دقیق و مناسب، وقت مناسب‌تری است.

۱۱) ‌هنگام خرید کفش‌هایی که قصد دارید با جوراب آن‌ها را بپوشید، بهتر است جورابی مناسب به پا داشته باشید که بسیار نازک یا بسیار ضخیم نباشد.

۱۲) خانم‌هایی که قدی متوسط یا کوتاه همراه با اندامی متوسط و چاق دارند، بهتر است از کفش‌های پاشنه‌داری استفاده کنند که پاشنه‌هایش ضخیم و بلند است.

استفاده از این کفش‌ها، باعث زیبا‌تر شدن حرکات و برقراری تعادل بیشتر هنگام راه‌رفتن می‌شود. البته استفاده از کفش‌های پاشنه‌دار سوزنی برای این خانم‌ها مناسب نیست.

۱۳) ‌بهترین کفش‌ها برای پیاده‌روی، کفش‌هایی هستند که به خوبی پا‌ها را دربر‌گیرند و هنگام پیاده‌روی کاملا به عنوان محافظی برای پا عمل کنند و همچنین انعطاف‌پذیر باشند و پا در آن خسته نشود. کفش‌های پیاده‌روی باید بسیار سبک باشند به نحوی که اصلا احساس نکنید کفشی به پا دارید.

۱۴) ‌اگر به صورت حرفه‌ای و مداوم پیاده‌روی می‌کنید بهتر است کفش‌های ساقدار را انتخاب کنید که در پیاده‌روی‌های طولانی‌مدت به ساق پایتان آسیبی نرسد.

۱۵) ‌اگر با کفش‌های پاشنه‌دار مشکل دارید بهترین راه حل این است که، آن‌ها را به پا کنید و چندین مرتبه در مقابل آینه‌های بزرگ قدم بزنید، یادتان باشد اول حتما بر ‌روی فرش آن‌ها را امتحان کنید و از زوایای مختلف حرکات و قدم زدن خودتان را در آینه ببینید. با انجام این کار، با تسلط و اطمینان خاطر بیشتری می‌توانید این کفش‌ها را بپوشید. ‌

کفش‌های قدیمی

کفش‌های قدیمی ایرانیان در انواع گیوه، نعلین، اروسی، سگکی، صندل، قُندره و دهان‌دولچه‌ای ساخته می‌شد.

انواع کفشهای مردانه

هر مردی علاوه برداشتن یک جفت کفش کتانی معمولی، به کفش‌های دیگری هم نیاز دارد: یک جفت کفش رسمی؛ یک جفت صندل راحتی؛ و یک جفت چکمه جذاب.

بعد از خواندن این متن، به اندازه کافی درمورد کفش‌های مردانه اطلاعات خواهید داشت تا به راحتی بتوانید به فروشگاه‌های کفش بروید و کفش موردنظر خود را انتخاب کنید.

در بخش اول این مقاله ابتدا به کفش‌های رسمی می‌پردازیم و انواع آن را برای شما ذکر می‌کنیم. می‌توانید از عکس‌ها استفاده کنید تا بهتر مدل کفش‌ها را بشناسید.

کفش‌های رسمی (dress shoes)

اکثر کفش‌های رسمی یا کاری در دو دسته اصلی قرار می‌گیرد: کفش‌های آکسفورد (کفش بنددار) و کفش‌های رویه کوتاه بدون بند.

۱-کفش‌های بندی اسپرت (Oxfords)

به طور کلی هر کفش مردانه بندداری که از قوزک پا بالا‌تر نباشد، کفش آکسفورد نامیده می‌شود. البته در این گروه هم انواع بسیار متنوعی کفش وجود دارد.
•کفش‌های آکسفورد بندباز: در این مدل قسمت‌های پهلویی کفش به بالای بخش جلویی کفش دوخته شده است. وقتی که بندهای کفش بسته می‌شود به نظر می‌رسد که کفش از چند قطعه جداگانه ساخته شده است.

•کفش‌های آکسفورد بند بسته: بندهای این مدل کفش در زیر بخش جلویی آن دوخته شده است که کشیده می‌شود و در بالای زبانه کفش بسته می‌شود. در ‌‌نهایت به نظر می‌رسد که کفش از یک تکه چرم درست شده است.

•بعضی از کفش‌های آکسفورد در قسمت پنجه یک تکه چرم جداگانه دارند (cap toe). این تکه چرم ممکن است ساده یا تزئین شده باشد.

•آکسفوردهای زینی (Saddle) یک تکه چرم با رنگی متفاوت یا نوع چرم متفاوت به شکل زین در قسمت رویه جلوی کفش و پاشنه کفش دارند.
•کفش کلیتی (Kiltie) نوعی کفش‌ آکسفورد است که زبانه‌ای از چرم ریشه ریشه دارد که روی قسمت رویه کفش می‌افتد تا سوراخ و بندهای کفش را بپوشاند.

•کفش آکسفورد نوک بال (wingtip) رایج‌ترین نوع کفش آکسفورد است. پنجه این کفش به شکلی برش می‌خورد که مانند بال‌های بازشده یک پرنده به نظر می‌رسد.

وقتی که می‌خواهید یک کفش رسمی و آکسفورد انتخاب کنید، سعی کنید از چرم طبیعی و اصل باشد. مهم نیست که طرح و مدل کفش چرم هنوز هم مد است یا نه؛ هر نوع کفش آکسفورد مشکی رنگ را می‌توانید با کت شلوار رسمی به‌خوبی ست کنید و همیشه مد است.

رسمی‌ترین مدل کفش‌ آکسفورد، کفش بنددار بسته چرم مشکی رنگ است. این مدل کفش خصوصا با کت شلوار راه‌دار باریک و کت‌های دو طرف دگمه‌دار بسیار عالی است. اگر کفشتان قهوه‌ای رنگ است، می‌توانید آن را با کت شلوارهای فاستونی و کت‌های اسپرت بپوشید.

اگر کفش آکسفورد شما قهوه‌ای یا قرمز خیلی تیره است، مدل بنددار باز آن با هر نوع شلوار جین و کتان یا کت شلوارهای روشن و کت‌های اسپرت ست می‌شود.

۲-کفش‌های بدون بند گشاد (Loafers)

قسمت حلقه تمام این مدل کفش‌ها کوتاه برش خورده است، بدون بند است، رویه پهنی دارد و کف کفش یکدست و عریض است. این نوع کفش هم انواع مختلفی دارد، مدل سگک دار، منگوله‌دار و غیره.

برخلاف کفش‌های آکسفورد این نوع کفش برای تمام مردان مناسب نیست.
مردان جوان ممکن است به خریدن یک مدل سگک دار قهوه‌ای تمایل چندانی نشان ندهند؛ درحالیکه این مدل کفش بدون بند، سگک دار قهوه‌ای درمیان مردان می‌انسال طرفدار زیادی دارد.

مدل‌هایی از این کفش که منگوله دار است نسبتا رسمی‌تر است و با کت‌شلواری رسمی و کاری به‌خوبی ست می‌شود. این کفش‌های منگوله‌دار اگر از چرم جیر باشد، غیررسمی‌تر است و می‌توانید آن را با کت‌شلوارهای کتانی و سایر مدل‌های غیررسمی، حتی شلوار جین بپوشید.

مدلی از این کفش که یک تکه باریک چرم جداگانه روی قسمت رویه دارد و برش کوتاهی خورده است (Penny loafers)، مدل کفش‌های غیررسمی هستند. این نوع کفش اگرچه ابتدا در میان مردان جوان طرفدار زیادی داشت اما در حال حاضر بیشتر مردان مسن‌تر به سراغ این مدل کفش می‌روند.

نکاتی در مورد کفش‌های رسمی

کفش‌های رسمی خود را با پوشیدن روکفشی (حافظ‌های پلاستیکی) از باران، برف و گل و لای محافظت کنید

کفش‌های مشکی رنگ را با لباس‌های مشکی، خاکستری و آبی سیر بپوشید
کفش‌های قهوه‌ای را با لباس‌هایی که رنگمایه‌های خاکی دارند بپوشید
کفش‌هایی که به رنگ قرمز تند و تیره هستند، تقریبا با هر رنگ لباس مردانه ست می‌شود.

اطلاعاتی جالب در مورد کفش

کفش‌های چرمی مناسب‌ترین جنس کفش است، زیرا انتقال هوا بین پوست و خارج از کفش برقرار می‌شود. اما کفش‌هایی که جنس آن‌ها صد درصد پلاستیک است باعث ایجاد عرق در پا شده و با جلوگیری ازجریان هوا زمینه بروز اختلالات و ناهنجاریهای پوستی فراهم می‌شود.

دکتر فرزانه ترکان متخصص طب فیزیکی و توان بخشی در گفت‌و‌گو با ایسنا، با بیان این مطلب گفت: کفش راحت، کفشی است که دارای ارتفاع مناسب بوده و پا در کفش احساس راحتی کند. معمولا نباید کفی کفش سفت بوده و فشار را فقط به یک نقطه منتقل کند.

وی درباره بهترین شکل و فرم کفش گفت: توزیع یکسان وزن بدن به جلو و عقب پا بهترین شکل کفش می‌باشد البته کفش‌های پاشنه بلند باعث انتقال بیشتر وزن به جلوی پا ‌شده و توصیه می‌شود که به مدت طولانی درطول روز استفاده نشود.

دکتر ترکان با اشاره به استفاده از کفش‌های لژدار که ارتفاع کفی کفش از قسمت پاشنه تا پنجه پا ادامه دارد و اختلاف آن یک تا دو سانت نیست، اظهار داشت: معمولا نوک باریک و پاشنه بلند کفش باعث انتقال وزن بدن به جلوی پا و تغییر شکل درانگشتان و بیرون زدگی استخوان پا به خارج می‌شود.

وی ادامه داد: تداوم در استفاده از این کفش‌ها باعث جمع شدن استخوان پا شده و به طرف مخالف کشیده می‌شود. این ناهنجاری‌ها معمولا دردهای ناراحت کننده‌ای را درافراد ایجاد ‌می کند که تغییر شکل استخوان پا برگشت ناپذیر است و در نتیجه فرد مجبور به پوشیدن کفش سفارشی می‌شود.

این متخصص طب فیزیکی و توانبخشی با بیان اینکه بر خلاف تصور مردم به خصوص زنان که صندل و دمپایی را راحت‌ترین کفش می‌دانند، کفش مناسب کفشی است که کاملا پا را در برگیرد، توصیه کرد که