شگفتناکی زندگی در تناقض میان رنج و خوشبختی
کد خبر: ۱۹۶۶۱۴
تعداد نظرات: ۴ نظر
تاریخ انتشار: 2020 November 24    -    ۰۴ آذر ۱۳۹۹ - ۱۰:۲۰
لحظه‌های مولد، لحظه‌های مصرفی
برای من شگفتناکی زندگی در «تناقض میان رنج و خوشبختی» است. بودن و شدن آدمی از درون تجربه‌های سخت و دردناک بیرون می‌آید. وقتی به زندگی ام نگاه می‌کنم، می‌بینم تقریبا همه بودن‌ها و شدن هایم حاصل درگیری‌ها و لحظه‌های دشوار زندگی هستند و لحظه‌های هیجانی و لذت بخش، هرچند لازمه زندگی اند، «لحظه‌های مصرفی» اند؛ چیزی شبیه کالای مصرفی.

لحظه‌های مولد، لحظه‌های مصرفی

لحظه‌های مولد، لحظه‌های مصرفی«تابناک باتو» ـ چه چیزی زندگی آدمی را شگفت انگیز می‌کند؟ هر کس پاسخی برای این پرسش دارد. برخی سفر و ماجراجویی، برخی دیگر داشتن چیزها، برخی کشف تازه و حتی برخی نیز لذت بردن و هیجان را شگفتی زندگی می‌دانند. همه این‌ها «چیز‌های جالب» هستند، اما شگفتی زندگی نیستند؛ شگفتی که همه با آن درگیر باشند و همه زندگی را هم دربر بگیرد.

برای من شگفتناکی زندگی در «تناقض میان رنج و خوشبختی» است. بودن و شدن آدمی از درون تجربه‌های سخت و دردناک بیرون می‌آید. وقتی به زندگی ام نگاه می‌کنم، می‌بینم تقریبا همه بودن‌ها و شدن هایم حاصل درگیری‌ها و لحظه‌های دشوار زندگی هستند و لحظه‌های هیجانی و لذت بخش، هرچند لازمه زندگی اند، «لحظه‌های مصرفی» اند؛ چیزی شبیه کالای مصرفی. این لحظه‌های مصرفی، پاسخ به نیاز‌های زندگی اند، اما فقط زیستن و بقا را ممکن می‌سازند.

جورج زیمل، جامعه شناسی که بیش از همه کلاسیک‌ها دوستش دارم، «زندگی» (life) و «بیشتر از زندگی» (more than life) را از هم جدا می‌کند. نوشیدن، خوردن، بهداشت، سکس، تنفس کردن، امنیت و سکونت، همه و همه، «زندگی» هستند. اما انسان‌ها برای بودن و شدن انسانی شان به «بیشتر از زندگی» نیاز دارند.

لحظه‌های مولد، لحظه‌های مصرفی

کیفیت زندگی، تقلا و جستجوی چیزی «بیشتر از زندگی» است. عشق، صلح، زیباشناسی، دگردوستی، اندیشیدن، خلاقیت، بزرگ منشی و خودتحقق بخشی، این‌ها و بسیاری دیگر از کیفیت ها، «بیش‌تر از زندگی» هستند.

این کیفیت ها، بودن و شدن ما را می‌سازند؛ اما قسمت سخت ماجرا در این است که این کیفیت ها، خریدنی و جعل کردنی نیستند و در نتیجه رنج کشیدن و ملالت‌ها ساخته و پرداخته می‌شوند. از این رو، هر کس به اندازه رنج هایش، «بیشتر از زندگی» را تجربه می‌کند.

رنج‌ها و مرارت ها، «لحظه‌های مولد» زندگی اند. در این لحظه ها، کیفیت‌ها ساخته و پرداخته می‌شوند. در لحظه‌های رنج، ما ناگزیر می‌شویم از اندیشیدن، آفریدن و درک کردن و لمس هستی و زندگی.

لحظه‌های رنج ما را عارف می‌کند و آگاه و هشیار می‌سازد. لحظه‌های رنج، تنها می‌شویم و لایه‌ها پنهان و سطوح ناخودآگاه‌تر خویش را کمی آگاه‌تر لمس می‌کنیم. لحظه‌های رنج ما را از نو می‌آفرینند.

ما ساخته دسترنج‌ها هستیم، همان طور که رنج‌ها هم ساخته دست ما هستند. خوشبختی را اگر حس پایدار و ماندگار رضایت از زندگی معنا کنیم، و نه هیجان‌ها و لذت‌های گذرا، رنج‌ها ما را خوشبخت می‌کنند.
نعمت الله فاضلی

نظرات بینندگان
انتشار یافته: ۴
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۰
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۱:۴۳ - ۱۳۹۹/۰۹/۰۴
1
6
توی ایران هر چند سال یکبار تورم وحشتناکی اتفاق می افتد که رنج فراوانی برای اکثر ملت به دنبال داره بعد هوا صاف میشه و به تدریج تا چند سال بعد قدرت خرید بالا میره تا میرسه به جاییکه دیگه مسئولین نمی تونن راحتی ملت رو تاب بیارن دوباره تورم وحشتناک بر سر این ملت فرود میاد که البته هر بار مقیاس تازه ای به ملت معرفی میشه
این چرخه رنج و خوشبختی(توهم خوشبختی) بعضی وقتها واقعا شگفتناک میشه چون شدت رنج بعضا جنان بالا میره که دیگه نمی فهمی چه احساسی داری و بعضی وقتها فکر می کنی نکنه من خوشبختم خودم نمی دونم
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۲:۵۵ - ۱۳۹۹/۰۹/۰۴
0
1
به عبارت بهتر اکثریت مطلق مردم کشور ما از سطح نیازهای اولیه زندگی فراتر نمی روند که بخواهند زندگی را حس کنند همین می شود که دیگر هنرمند بزرگی ظهور نمی کند ، اثر شگرفی خلق نمی شود و طبقه ممتاز جامعه اعم از ثروتمندان و هوشمندان و متخصصین هم هرچند ناراحت وغمگین ، راه خروج را در پیش می گیرند و نسل ما خالی از افراد مستعد می شود و در این زمینه دچار فقری می شویم که جبرانش غیر ممکن است ، در طول دوران آنچه ایران را در پس همه مشکلات سرپانگه داشته سرمایه انسانی بی نظیر آن است ، همانطور که ایرانی بودن ما نه با متصرفات و جهانگشایی که با فرهنگمان حفظ شده ولی این فرهنگ نیاز به انسان هایی دارد که نسل به نسل آن را حفظ کنند ، اگر از این دهم دستمان خالی شود دیگر چه چیز با ارزشی باقی خواهد ماند ؟
بحرانی
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۰:۱۹ - ۱۳۹۹/۰۹/۰۵
0
1
زمانی شما به این به قول خودتون بیشتر از زندگی نایل میشید که حداقل از این لذتهای معمولی زندگی برخوردار باشید وقتی شما نیاز های اولیتون وقتی شما کفش ندارید توپ فوتبال به چه دردتون میخوره وقتی غذا ندارین بشقاب نقره بهچه کارتون میاد خدا وکیلی توی قرآنی که قبولش دارین مثلا ننوشته فقر ایمانو میبره
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۶:۵۶ - ۱۳۹۹/۰۹/۱۲
0
0
رنج. ها ما را خوشبخت می کنن !؟ کارگری که در سود کارخانه اش شریک باشه و نزدیک کارخانه محل زندگی مناسب داشته باشه خوشبخت ه یا اون کارگری که مجبوره سه چهارم خونه اش رو بابت کرایه خانه پرداخت کنه و از نگاه به خانواده اش رنج بکشه و شرمسار باشه .چه دکترین جالبی رنج ما رو خوشبخت می کنه!
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار
نیازمندیها
بلیت هواپیما چارتر